संस्कृतेः मांसस्य प्रचारः पारम्परिक-पशुपालनायाः अपेक्षया अधिक-पर्यावरण-अनुकूल-विकल्परूपेण कृतः अस्ति, यतः तस्य कृते भूमि-जल-ऊर्जा-उपयोगस्य आवश्यकता बहु न्यूना भवितुम् अर्हति। संस्कृते समुद्रीयभोजनं तत्क्षणमेव पर्यावरणव्यवस्थायां आश्वस्तिम् आनेतुं शक्नोति तथा च मैक्रो-प्लास्टिक्स्, पारा इत्यादीनां प्रदूषकाणां विना उत्पादान् प्रदास्यति। विश्वस्य जनसङ्ख्या-या 2050 तमवर्षपर्यन्तं प्रायः 10 बिलियन् यावत् विस्तृता इति परिकल्पिता अस्ति-केवलं पारम्परिकस्य मांसस्य उत्पादनस्य माध्यमेन पर्याप्तरूपेण स्वस्य प्रोटीन् पूरयितुं शक्नुयात् वा इति चिन्तायाः सन्ति।