दशकाः शोधकार्यानि अस्य विचारस्य समर्थनं कुर्वन्ति, येन ज्ञायते यत् यद्यपि सातत्यम् महत्त्वपूर्णं भवति तथापि विरामं स्वीकृत्य जीवनं आनन्दप्रदं कर्तुं शक्यते इति। लुक् अगेन्-द पवर् आफ़् नोचिङ्ग् वाट् वास् आल्वेस्-देर् इत्यस्मिन्, ताली शारोत् इत्येषा विचारं विस्तारयति यत् यदा वयं नित्यकर्मभिः सुखभोगैः च दूरं गच्छामः तदा अनुभूतानि लाभानि भवन्ति इति। शारोट्-वर्यः येल्-मनश्शास्त्रज्ञस्य तथा सुखविशेषज्ञस्य लौरी साण्टोस्-इत्यस्य शोधम् उद्धरति, यः सूचयति यत् नेत्रं रुद्ध्वा, भवतः परितः प्रियान् जनान् विना जीवनस्य कल्पना कुर्वन् समानान् आनन्दानुभूतिः कृतज्ञतां च प्रदातुं शक्नोति इति।