ग्रामीण-कृष्णवर्णीयजनसङ्ख्यायां रक्त-चाप-हस्तक्षेपानां मूल्याङ्कनं कुर्वन् अध्ययनेन अल्पः प्रभावः दृश्यते। सामान्य-परिचर्यायाः तुलनया रक्त-चाप-नियन्त्रणे किमपि महत्त्वपूर्णं सुधारः न दृष्टः। प्रशिक्षण-सत्राणां कृते न्यून-समापन-मानम् इत्यादीनि समस्याः अस्मिन् जनसङ्ख्यायां उच्चरक्तदाबस्य निर्वहणस्य जटिलतां प्रकाशयन्ति। अध्ययनम् अङ्गीकृतवान् यत् ग्रामीण-समुदायेषु विषमताम्, अभिगम्यता-अवरोधान् च परिहर्तुं इतोऽपि अधिकस्य शोधस्य आवश्यकता अस्ति इति।