पारंपरिक मुत्सद्देगिरीमध्ये राष्ट्रीय हितसंबंधांवर लक्ष केंद्रित करणे हे अनेकदा जागतिकीकरणाच्या आणि संस्कृतीच्या प्रगतीच्या मागण्यांच्या विरुद्ध असते. उदाहरणार्थ, सीमाहीन जगाच्या दिशेने आपल्या उत्क्रांतीसाठी जागतिकीकरण ही एक आवश्यकता आहे आणि केवळ तांत्रिक प्रगती आणि प्रणालीगत सुधारणांमुळेच ते सुलभ होऊ शकते, ज्यामुळे सीमा, वंश, वांशिकता आणि राष्ट्रीय ओळख यासारख्या विभागणी कमी लक्षणीय होण्याच्या भविष्यातील संभाव्यतेवर प्रकाश टाकला जाऊ शकतो.