1990 च्या दशकाच्या उत्तरार्धात, जेव्हा हैदरने लखनौमधील उर्दू अकादमीला भेट दिली, तेव्हा त्यांनी टिप्पणी केली की ही संस्था ज्या भाषेला प्रोत्साहन देत होती, तशाच एका कालखंडात अडकली होती. तिच्या स्वतःच्या अधिकारात, धर्म, वांशिकता आणि लिंग यांची लेबले तिच्या मानवतेच्या विलक्षण दृष्टीला किंवा ज्या कौशल्याने तिने उर्दूची व्याप्ती वाढवली तिला क्वचितच न्याय देऊ शकतात.